لابلای کار و درس

در یکی از نوشته های دیماه با عنوان ((در یک روز برفی)) کمی درباره یکی از برنامه های جالبی که از طرف موسسه ما برگزار شده بود نوشتم و کمی از آقای دکتر ایوبی و آقای ژان کلود کاریر نوشتم. در یکی از کلاسهای این ترم فیلمی پخش شد و در آن فیلم جمله ای از آقای کاریر بود که حیفم آمد آنرا در وبلاگم ننویسم.در طول چند سال گذشته محبوبیت ایران در بین کشور های دنیا زیاد شد. یکی از دلایل آن فعالیت های بسیار جالبی بود که در خارج از ایران توسط دفاتر رایزنی فرهنگی ایران انجام می شد. آقای دکتر ایوبی که چند سال رایزن فرهنگی سفارت ایران در فرانسه بودند ( و الان استاد ما) برنامه های جالبی در فرانسه برگزار کرده بودند که یکی از آنها مراسم بزرگداشت حافظ در کاخ ورسای بود (سال 2005). در این مراسم قطعات زیبایی توسط چند گروه موسیقی از جمله آقای سراج اجرا شد. همچنین صحبتهای آقای دکتر الهی قمشه ای (به فارسی) و حافظ خوانی ایشان به فارسی بود که همزمان با آن ترجمه شعر ها که بعضی از ترجمه ها اشعار زیبایی به فرانسه هستند هم توسط آقای کاریر خوانده می شد.ژان کلود کاریر شاعر، نویسند و فیلمنامه نویس بزرگ فرانسوی و همسر خانم دکتر نهال تجدد در ابتدای صحبتهایشان این جمله را گفتند: ((من امشب ترجمه اشعاری را از شاعر بزرگ جهان حافظ در قرن 12 میلادی میخوانم که آن موقع زبان فرانسه امروز اصلا وجود نداشته است.))آقای دکتر ایوبی می گفتند با وجودی که برای 3000 نفر در سالن اصلی کاخ ورسای جا تدارک دیده شده بود، بیش از پنج هراز نفر که بیشتر فرانسوی و  ایرانی بودند از آن مراسم استقبال کرده بودند.ظاهرا در بیت چند هزار زبانی که الان در دنیا استفاده می شود و بعضی ها زنده اند و بعضی ها نیمه جان و بعضی ها مرده فقط دو یا سه زبان هستند که کاربران این دو یا سه زبان آثار ادبی هزار سال پیششان را می فهمند. و یکی از این زبانها فارسی است. امروزه کودکان دبستانی ایرانی اشعار فردوسی و یا رودکی را می فهمند ولی ادیبان زبانهای انگلیسی یا فرانسوی و ... آثار سیصد و یا چهارصد سال پیششان را به سختی می فهمند.

اگر برای خوانندگان بزرگوار جالب است باز هم چنین نوشته هایی (مثل نوشته در یک روز برفی) خواهم نوشت. ضمنا عکسی از آن مراسم هم هست.

/ 8 نظر / 10 بازدید
گلاره

آره اون مطلب خیلی جالب بود.لطفآ بیشتر بنویسید[لبخند]

khatereh

kheili jaleb bood siavash jan, lotfan baz ham benevis. rasti in ke migan ke ma yeki az ma'dood zaban hai ro darim ke harfe 1000 sale pishemoon ro mifahmim, ye shamshire do labe ast, khoobe ke mifahmim, va khoob nist ke zabanemoon roshd nakarde o taghirat nadashte, in dovomi baes mishe ke farsi jozve zaban haye pooya nabashe, moteassefane.

پگاه

جالب که بود ... پس عکسش کو ؟ راستی فیلمنامه ی شما را reply کردم به دستتون رسید؟[سوال]

Mody

توی تلویزیون شنیدم که می گفت هر روز 15 زیان (یا هر 15روز یک زیان) منقرض میشه. این خیلی خوبه که زبان فارسی چنین خصوصیتی داره و واقعاً مایه افتخاره. اما آیا 300-400ساله دیگه هم این زیان مثل همون 300-400سال پیش مایه افتخار آیندگان خواهد بود؟؟ یه چیزه دیگه اینکه کسانی مثل شما که میگند قبلاً فلان بوده و کشور چنین بوده، زیانش چنین بوده، فرهنگش چنین بوده و ... به چه علت اینقدر به گذشته ارجاع میدهند و به تاریخ نداشته شون چنگ می زنند! یه کم هم به فکر حالا باشیم؟! (اما خداوکیلی من با اون نوشته های به سبک زمان ناصرالدین شاه که بعد از 7-8 خط مطلب یه فعل توی جمله ظاهر میشه، مشکل دارم)

مریم

سلام واقعا جالب بود اصلا به تا حالا بخ این موضوع فکر نکرده بودم که زبان ما از هزار سال پیش تا حالا تغییر ماهوی نداده اما نمی دونم این خوبه یا بد [سوال] راستی میشه اون فیلم نامه تون رو برای منم بفرستید قول می دم با تمام کارای که ریختند رو سرم زودی بخونم بعدم گفتید عکشو گرفتید عکس چی رو و چرا نگذاشتید

سیما

جدا كه اين خاصيت زبان ما بي نظيره.

مجید

سلام سیاوش جان بنویس و مطمئن باش من خواننده پر و پا قرصش هستم.[گل]

فصل تازه

زبان و ادبياتمان هم مثل تاريخمان پر شكوه است اما گمان نكنم ما براي آيندگان چيز چندان افتخارآميزي به جاي گذاريم.