باد صبا
از لابلای آزمایش هندلینگ و درس روش تحقیق و فرش شستن و پاک کردن شیشه

از وقتی که آدم یه نوشته توی ذهنش برای وبلاگش آماده می کنه تا وقتی که یه فرصتی پیش میاد که اونو تایپ کنه و بذاره توی وبلاگش اینقدر خبر های تلخ می شنوه که نمیتونه تاثیری توی نوشته وبلاگش نداشته باشه. این کشتار های بیرحمانه غزه و خراب کردن دهانه سه هزار ساله آبشار های شوشتر و قطع هزاران درخت در اهواز و ... نمی دونم چی بگم. فقط ...

نوشته خودم این بود که می خواستم بگم اگر بزرگواران یادشون باشه همیشه درسهای کتاب فارسی دبستان طوری بود که حدودا نیمه اسفند ماه و حوالی روز درختکاری به این درس می رسیدیم.

به دست  خود  درختی می نشانم           به پایش جوی آبی می کشانم

کمی تخم چمن  بر روی خاکش                برای یادگاری  می فشانم

درختم کم کم آرد برگ و باری                   بسازد بر سر خود شاخساری

چمن روید درآنجا سبز و خرم                    شود زیر درختم  سبزه زاری

به تابستان که  گرما  رو نماید                   درختم  چترخود  را می گشاید

خنک می سازد آنجا را زسایه                  دل هر رهگذر را می رباید

به پایش خسته ای بیحال و بیتاب             میان روز گرمی میرود خواب

چو شد بیدار گوید: ای که اینجا                 درختی کاشتی روح تو  شاداب

                                                 عباس یمینی شریف  (روحش شاد)

فکر می کنم از سالهای 1335 به بعد این شعر در کتاب های درسی مدارس ایران وارد شد. برای همنسلان من که سال سوم دبستان بود. ضمنا دو بیت آخر در بیشتر کتابها نبود.

یک چیز دیگه هم بگم. این آهنگ زیبای مسعود شعاری رو گوش کنید. حجمش 3 مگ بیشتر نیست. ترکیب زیبایی است از یک ساز ایرانی و یک ساز غربی. یعنی سه تار و گیتار

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٢ اسفند ،۱۳۸٦ - سیاوش