باد صبا
لابلای کار و درس

در یکی از نوشته های دیماه با عنوان ((در یک روز برفی)) کمی درباره یکی از برنامه های جالبی که از طرف موسسه ما برگزار شده بود نوشتم و کمی از آقای دکتر ایوبی و آقای ژان کلود کاریر نوشتم. در یکی از کلاسهای این ترم فیلمی پخش شد و در آن فیلم جمله ای از آقای کاریر بود که حیفم آمد آنرا در وبلاگم ننویسم.در طول چند سال گذشته محبوبیت ایران در بین کشور های دنیا زیاد شد. یکی از دلایل آن فعالیت های بسیار جالبی بود که در خارج از ایران توسط دفاتر رایزنی فرهنگی ایران انجام می شد. آقای دکتر ایوبی که چند سال رایزن فرهنگی سفارت ایران در فرانسه بودند ( و الان استاد ما) برنامه های جالبی در فرانسه برگزار کرده بودند که یکی از آنها مراسم بزرگداشت حافظ در کاخ ورسای بود (سال 2005). در این مراسم قطعات زیبایی توسط چند گروه موسیقی از جمله آقای سراج اجرا شد. همچنین صحبتهای آقای دکتر الهی قمشه ای (به فارسی) و حافظ خوانی ایشان به فارسی بود که همزمان با آن ترجمه شعر ها که بعضی از ترجمه ها اشعار زیبایی به فرانسه هستند هم توسط آقای کاریر خوانده می شد.ژان کلود کاریر شاعر، نویسند و فیلمنامه نویس بزرگ فرانسوی و همسر خانم دکتر نهال تجدد در ابتدای صحبتهایشان این جمله را گفتند: ((من امشب ترجمه اشعاری را از شاعر بزرگ جهان حافظ در قرن 12 میلادی میخوانم که آن موقع زبان فرانسه امروز اصلا وجود نداشته است.))آقای دکتر ایوبی می گفتند با وجودی که برای 3000 نفر در سالن اصلی کاخ ورسای جا تدارک دیده شده بود، بیش از پنج هراز نفر که بیشتر فرانسوی و  ایرانی بودند از آن مراسم استقبال کرده بودند.ظاهرا در بیت چند هزار زبانی که الان در دنیا استفاده می شود و بعضی ها زنده اند و بعضی ها نیمه جان و بعضی ها مرده فقط دو یا سه زبان هستند که کاربران این دو یا سه زبان آثار ادبی هزار سال پیششان را می فهمند. و یکی از این زبانها فارسی است. امروزه کودکان دبستانی ایرانی اشعار فردوسی و یا رودکی را می فهمند ولی ادیبان زبانهای انگلیسی یا فرانسوی و ... آثار سیصد و یا چهارصد سال پیششان را به سختی می فهمند.

اگر برای خوانندگان بزرگوار جالب است باز هم چنین نوشته هایی (مثل نوشته در یک روز برفی) خواهم نوشت. ضمنا عکسی از آن مراسم هم هست.

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۸ اسفند ،۱۳۸٦ - سیاوش