باد صبا
بیار ساغر اردیبهشت را

ساقی بیار ساغر اردیبهشت را                       در پهنه حیات بپا کن بهشت را

می را ز عرش کبریا به بر بندگان فرست      با رحمتت ملائک روزی فرست را

مطرب کجاست تا که نوازد چغانه ای            از یک کرشمه بسراید سرشت را

معشوق اگر به اشارت خود جان ما گرفت      جان می دهد دگرش سنگ و خشت را

عاشق برای دیدن معشوق لحظه ای             میگشت کوی و برزن و بلخ و هرات را

غافل بُد از خود و از خویش خویشتن          از رای دیگران به تمنا صلات را

در باغ بوی گل و صوت بلبلان                  عطر شکوفه بودش و اشک برات را

سیراب کرد ابر بهاری زمین سبز             از نو بساخت شاهد و ساقی حیات را

بیدار شو زغفلت و با چشم دل ببین         معشوق با تو بود و ندیدی ثبات را

صالح چو غم که اگر یار بهر ماست          خوش باش و می بنوش وگذر کن عتاب را

 

فرهنگ باریکانی    اردیبهشت 91

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۳۱ فروردین ،۱۳٩٢ - سیاوش