باد صبا
 

سلام
به دوستان بزرگوار

می دونم که از کم نوشتن رونق اینجا کم شده و با وجود این برخی بزرگواران هنوز هم
گهگاهی سر می زنند.

هم موضوع برای نوشتن زیاده و هم اینکه قاعدتا باید بعد از تاخیر طولانی برا ادای پاره ای توضیحات اینجا استیضاح بشم اما فقط به همین عکس بسنده می کنم. شاید یه روزی در مورد اسفند سال نود و دو بیشتر نوشتم.

 

یه موضوع دیگه ای که فکر می کنم برای امروز مناسب است همین منسایبت امروز است یعنی شروع یک سال جدید خورشیدی.

اخیرا توی فیس بوق و ایمیل ها و پیامک ها نوشته های مختلفی با عنوان سال هفت هزار خورده ای آریایی و میترایی و سال دو هزار و پانصد و خورده ای هخامنشی و غیره تبریک گفته شده که من لازم دیدم این نوشته ام رو در مورد مناسبت امروز بنویسم. هزار و سیصد نود و سه سال پیش در چنین روزی آخرین پیامبری که خداوند برای هدایت انسان فرستاده بود بعد از دوره های طولانی سختی و گرفتاری، از محاصره اقتصادی و تحریم گرفته تا شکنجه و قتل و دیگر آزار و اذیت ها وارد شهر مدینه شد تا پایه گذار مکتبی شود که روزی تمام دنیا را از معارف و حکمتش سیراب خواهد کرد. این روز فارغ از رنگ و نژاد و قومیت مناسب ترین روز برای مبدا تاریخ است. سالگرد مهاجرت یک قوم یا نژاد یا سالگرد تاجگذاری یک سلسله حکومتی هر چقدر هم که رنگ و لعاب های زیبا به آن دهیم باز هم نگاه نژادی در آن نهفته است. اما هجرت پیامبر گرامی اسلام فارغ از هر گونه تعصبی یک مناسبت است برای شروع تعالی انسان و انسانیت.

این روز رو به همه و به ویژه دوستان بزرگواری که اینجا سر می زنند تبریک می گویم و امیدوارم سال جدید برای همه سرشار از موفقیت و شادکامی و خبر های خوش در اذای سختکوشی و تلاش باشد.

عید شما مبارک

باز هم اگر امکانش بود می نویسم. الان دم در کافی نت منتظرم هستند.

چشمک

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٩ اسفند ،۱۳٩٢ - سیاوش