وقتی ...
ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ آبان ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

وقتی کارای محل کار آدم خیلی بیشتر میشه و یک نفر از کارکنان هم میره و به جای اون هیچ کس رو استخدام نمی کنن.

وقتی آدم شش تا درس سنگین و وقتگیر داشته باشه که برای انجام کارهای هر کدومش باید هر شب تا دیر وقت بیدار بمونه و روزا چرت بزنه.

وقتی توی سرمای استخون سوز خونه آدم گاز نداشته باشه و گیر آوردن نفت خیلی سخت باشه.

وقتی آدم مجبور باشه روزهای جمعه و ساعتهای بعد از وقت کاری توی محل کار بمونه و مدتهای زیادی باشه که نتونسته حتی به یه پارک بره

وقتی آدم بیشتر وقتها به خاطر سرما در برابر خانواده اش خجالت زده باشه.

وقتی آدم دوست داشته باشه همه نوشته های وبلاگش شاد و مثبت باشه.

وقتی ...


 
 
ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

    


 
 
ساعت ٥:٥٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳ آبان ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

بوی خوش کاهگل

                                 میوزد از پشت بام

کوچه پر از عابر است

                            بر لب آنها سلام

منظره روبرو

                          منظره ای آشناست

منظره دهکده

                       دهکده خوب ماست

دهکده ما ولی

                      در دل یک قاب بود

باز به خود آمدم

                    این همه در خواب بود

                                 شادروان قیصر امین پور

 


 
 
ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ آبان ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

  

    

روحش  شاد


 
الهی
ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ آبان ،۱۳۸٧  کلمات کلیدی:
الهی سینه ای ده آتش افروز               در آن سینه دلی وآن دل همه سوز
هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست         دل بیسوز (افسرده) غیر از آب و گل نیست
دلم پر شعله گردان، سینه پر دود      زبانم کن به گفتن آتش آلود
کرامت کن درونی درد پرور                دلی در وی درون درد و برون درد
به سوزی ده کلامم را روایی             کز آن گرمی کند آتش گدایی
دلم را داغ عشقی بر جبین نه          زبانم را بیانی آتشین ده
سخن کز سوز دل تابی ندارد            چکد گر آب ازو، آبی ندارد
دلی افسرده دارم سخت بی نور       چراغی زو بغایت روشنی دور
بده گرمی دل افسرده ام را               فروزان کن چراغ مرده ام را
ندارد راه فکرم روشنایی                  ز لطفت پرتوی دارم گدایی
اگر لطف تو نبود پرتو انداز                کجا فکر و کجا گنجینه راز؟
ز گنج راز، در هر کنج سینه             نهاده خازن تو صد دفینه
ولی لطف تو گر نبود، به صد رنج       پشیزی کس نیابد زآنهمه گنج
چو در هر کنج، صد گنجینه داری       نمی خواهم که نومیدم گذاری
به راه این امید پیچ در پیچ              مرا لطف تو می باید، دگر هیچ
وحشی بافقی  ٩٣٠-٩٩١ ه ق